Psychologia – Tukir

Orientacja nastawiona na rozwój i uczenie się

Analiza orientacji nastawionej na rozwój i uczenie się wskazuje na jej wieloaspektowe uwarunkowania.. Liczne opracowania poparte badaniami empirycznymi wyraźnie dowodzą, że ludzie różnią się między sobą ze względu na nastawienie na własny rozwój i uczenie się. Te rozbieżności między nimi można rozpatrywać zarówno z teoretycznego, jak i praktycznego punktu widzenia.

M. London – za najważniejszą jej determinantę uważa motywację do zdobycia określonych celów zawodowych, samą zaś orientację definiuje jako dążenie do rozwoju posiadanej wiedzy i umiejętności;
Kozłowski i Farr – zwracając uwagę na uczestnictwo posiadających je osób w określonych formach permanentnego uczenia się tj. mających na celu poszukiwanie wiedzy i umiejętności związanych z zainteresowaniami. Senge z orientacją rozwojową wiąże subiektywne znaczenie posiadania biegłości lub wręcz doskonałości w określonej wiedzy czy umiejętnościach.

Orientacja nastawiona na rozwój i uczenie się oznacza postawę wobec własnego rozwoju oraz uczenie się wraz z jej trzema komponentami: poznawczym, emocjonalnym oraz behawioralnym.